Ik vind het moeilijk om over trauma te schrijven. Niet alleen omdat het heel kwetsbaar is, maar ook omdat ik me ervoor schaam.

Je bent veilig.Je weet het. Je zit thuis op de bank. De deur zit dicht. De katten liggen naast je op de bank rustig te slapen. Er is niemand die je iets aandoet en als iemand je zou vragen of je op dit moment in gevaar bent, zou je zonder twijfel antwoorden:

Ik zit aan tafel. Er gebeurt iets — een opmerking, een herinnering, een spanning die te groot wordt om te dragen. Ik voel in a split second dat ik niet oké ben. Het gaat zo snel, ik kan er niets meer tegen doen. Er komt een storm in mijn hoofd. Zo veel input in mijn hersenen.... en dan gebeurt het. De stekker wordt eruit getrokken. Mijn brein schakelt uit. Of nouja, alleen mijn bewustzijn schakelt uit. Mijn lijf gaat door maar ik maak het niet mee. Soms hoor ik wel stemmen, maar mijn brein maakt geen woorden meer uit klanken, geen zinnen meer uit woorden. Vaak ook niet. Dan is er niets. Alsof ik onder narcose ben. Niets komt meer binnen. Ook het besef van tijd is weg. En daar verschilt een dissociatie van slapen. Mijn gevoel van tijd is helemaal verdwenen. Bij een slaap weet je ongeveer wel of je maar een uurtje hebt geslapen of 8 uur lang. Bij een dissociatie weet ik dat niet. Die kunnen 10 minuten duren maar ook 4 uur. Waar een dissociatie ook verschilt van een slaap is dat mijn lijf doorgaat met handelen. Mijn hersenen sturen weldegelijk aan tot handelen. Maar praten kan ik niet. Denken kan ik niet. Mezelf in veiligheid brengen, dat is wat ik meestal wel kan in een dissociatie. 

Mijn geheugen van de periode die voor mij traumatisch is geweest en uiteindelijk tot PTSS. Om uit te leggen hoe voor mij PTSS werkt gebruik ik het metafoor van een boek.

"Je moet je angst onder ogen zien."

Wanneer mensen denken aan de behandeling van een posttraumatische stressstoornis (PTSS), denken ze vaak aan EMDR (EMDR: wat kan ik verwachten) of exposuretherapie (Exposure therapie: wat kan ik verwachten?). Minder bekend is imaginaire rescripting (Imagery Rescripting), terwijl deze behandelvorm voor veel mensen een enorme verandering kan betekenen. Het bijzondere aan imaginaire rescripting is dat je het verleden niet verandert, maar wel de manier waarop je brein de traumatische herinnering beleeft.

Waarschijnlijk heb je de term EMDR wel eens gehoord van een psycholoog, huisarts of iemand in je omgeving. Maar wat houdt EMDR eigenlijk in? En wanneer kan deze behandelmethode helpen? Hoe werkt EMDR en kan ik het wel aan? Ik hoop je in deze blog antwoord te kunnen geven op deze vragen.