In de spreekkamer van de psychiater vond ik een prettig geschreven boek dat mijn aandacht goed vasthield. René Kahn neemt de lezer aan de hand van praktijkverhalen mee in zijn vak. Hij bespreekt uiteenlopende psychiatrische problemen en laat zien hoe het werk van een psychiater eruit kan zien.
Voor mij zit de kracht vooral in die verhalende vorm. Psychiatrie blijft daardoor niet beperkt tot diagnoses en behandelingen: ik lees ook over mensen en de invloed van hun klachten op hun leven. Ik bleef nieuwsgierig naar het volgende verhaal, zonder dat het voelde alsof ik een studieboek aan het lezen was.
Mijn grootste kanttekening is dat ik het boek qua psychiatrische inhoud enorm achterhaald vond. Daardoor las ik het vooral als een inkijkje in de psychiatrie van destijds. Als actuele kennismaking met het vak zou ik het niet zonder meer aanraden. Ik zou er dan ook recentere informatie naast willen leggen.
Dat maakte mijn leeservaring dubbel. Ik waardeerde de schrijfstijl en bleef geboeid, maar miste inhoudelijk de aansluiting bij het heden. Prettig geschreven betekent voor mij niet automatisch dat een boek ook nog een actuele informatiebron is.
Reactie plaatsen
Reacties